Düs/ün/emi/yorum


fotomontaj bir versiyon ruhumu acmaz bir anahtar
evrensel kavramlarin birlestirici silüetinde
en son uc noktada geriye dönüsü olmayan sabrin sonunda
onca söylenen sarkilar, türküler, oynanan skecler,yatrolar, filmler
ve cizilen resimler
ironik eylemlerin gölgesinde isigini aksetmiyor.
ve hic te ic acmayan asina dramatik görüntü yansimalari;
bir figanla arsa eren agitlar, renk cümbüsü yer ve gök kan!
hani diyordun ya aziz insanlik;
' hosgörü yollarinda erdemlere giderken önyargilari silecektin.'

ben pes ettim dogrusu
sirilsiklam ihanetlerin gözyaslarinda yüzüyorum.
nefes almak gibi bir hünerim
katledilmis masum insanlarin akan kaninin
bir cukur icinde olusturdugu 'kan-gölü,'de yok!

icimde hep takintim oldu artik düs/ün/emi/yorum;

bana aski ögretin
ya da aglamayi
herkes sevgiden bahsediyor
sevilende kim?
 

Yakup Icik
 
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.